دلتنگ پیراهنی هستم که هیچوقت برایم نخریده ای.قاتلی در ذهنم، برای برگشتنت چاقو تیز میکند و من....و من برایت در فنجانی لب پَر شده، که انتظار دست هایت را می کشد؛ چای میریزم..."پرنیان بابایی"(۱۷ سالگی) Adblock test (Why?)

رهگذران می گذرند بی آنکه نگاهی بکنند زمان هم می گذرد بی آنکه توقف بکند تو هم بگذر بی آنکه سوالی بکنی... "پرنیان بابایی" (فکر کنم ۱۳ سالگی)

در تاریکی ذهنم،پیانویی آتش میگیرد؛نتهای سوخته جیغ می کشندو خاکستر هایش آواز میخوانند.من، فریاد رها شدهای از بلندای یک صخرهام!"پرنیان بابایی"( ۱۷ سالگی) Adblock test (Why?)